Vrijdag 19 juni 2026

Vanochtend was het weer de kampleiding die als eerste buiten stond. De vermoeidheid begint inmiddels bij iedereen een rol te spelen en dat was ook bij juf Marloes goed merkbaar. In haar huisje werd er nog flink heen en weer gelopen. De ene keer half giechelend naar buiten, dan weer iets vergeten en toch nog even terug. Het was een komen en gaan, maar uiteindelijk stond ook zij fris en fruitig buiten.

Om iedereen op gang te krijgen werd nog één keer de bekende wekker ingezet: Wakker worden, wakker worden! van Jochem Myjer. Bij de jongens had dat zeker effect, al kreeg juf Daphne daar weinig van mee. Zij heeft inmiddels een duidelijke grens getrokken en het gebied rond de jongenshuisjes bestempeld als no-go-area.

Bij de meiden was het een ander verhaal. De meesten waren al druk bezig met optutten en klaarmaken voor de laatste kampdag.

Voor het ontbijt was er zelfs nog tijd om alvast wat spullen in te pakken. De meeste koffers stonden al netjes buiten klaar.

Tijdens het ontbijt werd nog een laatste keer goed gegeten, al was niet iedereen even hongerig. Daarna werden de lunchpakketjes gemaakt voor de terugweg. Femke had zich duidelijk voorbereid op andere weersomstandigheden en verscheen in lange broek en een warm vest aan het ontbijt. De weersvoorspelling werd er nog maar even bij gepakt.

Na het ontbijt werden de huisjes verder leeggehaald en de bedden afgehaald. Dat bleek opvallend genoeg een stuk makkelijker te gaan dan het opmaken eerder in de week. Ook de zaal had nog een opknapbeurt nodig na de bonte avond, maar binnen no-time stonden ook daar de kratjes weer klaar.

Toen was het tijd voor de fietstocht naar de Zessprong voor een potje midgetgolf. De gebruikelijke route was nog steeds afgesloten, dus er werd gekozen voor een alternatieve route. En die leidde ons off-road door de natuur. Behendig en genietend van de omgeving fietste de groep vooruit.
Onderweg moest er twee keer even gestopt worden. Mohamad, die achterin de rij fietste, kende inmiddels het systeem en wist dat meester Micha vaak even rechts of rechtdoor stond te wachten. Deze keer sloeg hij echter linksaf, waardoor hij de groep nét miste. Juf Elly nam het Google Maps-wiel in handen en begeleidde samen met juf Marloes het achtergebleven groepje alsnog veilig naar de Zessprong. Uiteindelijk kwam iedereen, via verschillende routes, weer netjes op dezelfde plek uit. Wel zo handig, zo’n zessprong.

Voor Yalisjah was dit een extra leerzame rit. Met verschillende fietscoaches onderweg heeft zij inmiddels alle soorten ondergronden gehad en kan zij officieel haar expertdiploma in ontvangst nemen. Chapeau.

Bij de Zessprong werd er gezellig gemidgetgolft. De zon liet zich goed zien, maar tussen de bomen was het gelukkig goed te doen. Natuurlijk kon meester Micha het niet laten om er weer een kleine competitie van te maken. Juf Marloes stond vooraan om de uitdaging aan te gaan en begon sterk. Halverwege werd zij even afgelost door juf Daphne. Of dat vanwege de spanning was of gewoon een praktisch moment, laten we in het midden.
Ondertussen begon de trek toe te slaan. Sasha en Devondra maakten dat op geheel eigen wijze duidelijk. Sasha at ineens een blikje maïs en Devondra dook enthousiast in de sprinkles uit een potje dat bedoeld was voor cupcakes. Voor juf Marloes was dit hét moment om voor te stellen om te stoppen en een ijsje te gaan eten en de lunch te nuttigen. Wellicht ook een mooi moment, want de score begon langzaam weer richting meester Micha te verschuiven.

Het ijsje en de lunch gingen er goed in en daarna was er nog tijd om even uit te buiken in de speeltuin.

De terugtocht verliep daarna vlekkeloos en de groep kwam weer gezellig samen aan bij De Kleine Haar. Yalisjah reed keurig mee en kan haar fietsweek officieel als geslaagd beschouwen.

Bij aankomst stond de buschauffeur ons al op te wachten. Dat was een warm welkom, want op het terrein zelf was het deze dag een ander verhaal. Vanwege een trouwerij was het terrein grotendeels een no-go-area voor groep 8. Toch werd er nog even praktisch gehandeld en konden de flessen gevuld worden en werd er nog snel gebruikgemaakt van de faciliteiten. De bus was razendsnel gevuld. Quinten nam in het ruim alle spullen aan stapelde dat als een volwaardige Tetriskampioen.

In de bus volgde nog één laatste spannend moment: de onthulling van De Mol. Femke bleek deze rol met verve te hebben gespeeld. Volledig verhuld zat zij tussen de kinderen en pas bij de allerlaatste gok werd zij ontmaskerd. Een knappe prestatie en een prachtige afsluiter van het spel.

En nu zitten we in de bus.

Moe, voldaan en nagenietend van een geweldige kampweek vol plezier, bijzondere momenten en mooie herinneringen. Meester Micha typt het laatste stukje en zal straks ook de laatste foto’s uploaden.

Wij willen u, ouders en verzorgers, bedanken dat wij vier dagen voor uw kinderen mochten zorgen.

En kinderen: wat hebben jullie het geweldig gedaan. Jullie hebben er met elkaar een kamp van gemaakt om nooit te vergeten.

We wensen u alvast succes met de was. De kans is groot dat er een sok of ander kledingstuk tussen zit dat niet van uw kind is. Dat lossen we volgende week vast weer netjes op.

Voor nu: een heel fijn weekend. Rust lekker uit en geniet nog even na.

En maandag zien we jullie weer op school.

Klik hieronder voor de foto’s.