Woensdag 17 juni 2026

Nog voordat de officiële wekronde begon, waren er al een paar vroege vogels op pad. Amani en Alexie hadden zich al aangekleed en besloten de dag te beginnen met een rustig ochtendwandelingetje over het terrein, terwijl de kampleiding nog lekker onder zeil lag. Een frisse en verrassend energieke start van de dag.

De ochtend begon daarna op geheel eigen wijze. Geen zacht wekgeluid of vriendelijke goedemorgen, maar de schoudertas van juf Marloes die dienstdeed als mobiele geluidsinstallatie. Met een volume waar menig festival jaloers op zou zijn klonken de bekende woorden van Jochem Myjer over het terrein: “Wakker worden, wakker worden!”
De tas bleek overigens ongeveer hetzelfde gewicht te hebben als de make-up die juf Marloes daarvoor had gebruikt, dus u kunt zich voorstellen dat dit een serieuze operatie was.

Niet iedereen werd daar direct wakker van. Willyano werd uiteindelijk gewekt door zijn huisgenoten. De wekker had hij namelijk volledig gemist. Hoe dat precies kan, blijft vooralsnog een mysterie.
Ben daarentegen was nog nooit zo prettig wakker geworden. Smaken verschillen, zullen we maar zeggen.

Bij het ontbijt werd volop genoten. Alexie was bijzonder enthousiast, want zij at pas voor de tweede keer in haar leven wit brood. Een moment om in te lijsten. We hebben afgesproken dit nieuws voorlopig even binnenskamers te houden.

De eerste corveebeurt van de dag was voor Vayèn, Amani en Dévano. Dit werd natuurlijk uitgebreid vastgelegd op camera. Vooral Dévano was daar minder enthousiast over. Met lichte paniek in zijn stem riep hij: “Straks ziet mijn moeder dit en moet ik het thuis ook doen!”
We hebben hem gerustgesteld… of nou ja, een klein beetje.

Langzaam maar zeker begint het kampleven zijn sporen achter te laten. Het geluidsniveau lag vandaag een paar decibel lager dan gisteren. Het enthousiasme is er nog steeds, maar de stemmen laten zo hier en daar al kleine schorre signalen horen.

Op het gebied van natuurbeleving was er ook nog een spannend moment. Lizzy en Quincy troffen een MEGAspin aan en besloten dat dit boven hun niveau lag. Juf Elly kwam professioneel in actie, gewapend met een vergrootglas en een pincet. De spin werd vakkundig verwijderd en de rust keerde weder.

Sasha en Devondra hebben ondertussen een bijbaantje gevonden als junior fotografen. Zij ondersteunen juf Elly waar nodig en zorgen ervoor dat er weer prachtige beelden gemaakt worden.

Daarna was het tijd voor een klassieker: Jongens tegen de meisjes. Normaal gesproken hoeft de leiding weinig te doen om de fanatisme-knop om te zetten, maar vandaag moest juf Marloes als presentatrice toch even haar charme inzetten om de strijd echt op gang te krijgen. Uiteindelijk lukte dat gelukkig prima.

Bij het onderdeel geen ja, geen nee, geen uhh hoefde juf Marloes aan Jiska slechts één vraag te stellen. Binnen no time had zij drie keer uhh gezegd en was haar ronde daarmee ook razendsnel afgelopen. Andere onderdelen waren onder andere de spellingstrijd en de verjaardagsbom. Met een feesthoedje op bleek het bijzonder lastig om met z’n allen een kringetje van stoelen te maken. Het werd pijnlijk duidelijk dat het klassieke kinderfeestje met stoelendans een beetje aan het uitsterven is. Tijdens de ronde algemene kennis kwamen we tot een interessante conclusie. De kennis van groep 8 lijkt zich te beperken tot precies datgene wat nodig is voor de doorstroomtoets. De inspectie zou trots zijn.

Als afsluiter volgden de schattingsvragen. Bij één van de vragen werd het ineens opvallend stil. De vraag luidde namelijk hoeveel jongens hun handen wassen na het plassen. Het juiste antwoord bleek 62% te zijn. Dat zorgde voor de nodige blikken over en weer. De meester voelde zich dan ook even goed bekeken toen hij niet veel later terugkwam van een toiletbezoek. Laten we zeggen dat hij zich deze keer extra bewust was van zijn voorbeeldfunctie. Deze ronde werd gewonnen door de meisjes, waardoor de eindstand netjes in evenwicht bleef. Een gelijkspel en dus vrede op het kampterrein.

Na al deze inspanningen was het tijd om te lunchen op het terras. De eerste druppels vielen, maar toen meester Micha riep: “De regen is lava!” schoot iedereen vliegensvlug onder de luifel. Jeremy vond dit echter een onnodig grote inspanning en koos ervoor om onder een stoel te schuilen. Creatief en effectief.

Na de lunch stond de sportdag op het programma. En dat onder een stralende zon. Respect is hier absoluut op zijn plaats, want de kinderen hebben zich er vol overgave doorheen geslagen. Bij de uitleg van de waterloop ging het al snel ‘mis’. Sophie was namelijk al drijfnat voordat het onderdeel überhaupt begonnen was. De meester demonstreerde het spel nét iets te enthousiast, waardoor het water eerder op Sophie dan in de maatbeker terechtkwam. Een vliegende start zullen we maar zeggen.

Tom deed fanatiek mee bij elk onderdeel en leek onvermoeibaar. Mee Yin liet ook zien dat zij een echte doorzetter is en ging er vol voor bij ieder onderdeel. Tijdens de brillenloop raakten meerdere kinderen volledig de weg kwijt en bij de verkleedrace ontstonden de meest creatieve situaties. Sommigen struikelden over hun broek, terwijl anderen een wel heel bijzondere techniek hadden ontwikkeld om een shirt aan te trekken. Het gevolg was dat ze de rest van het parcours nauwelijks nog iets konden zien.

Na een intensieve en warme middag was het tijd om even rustig bij te komen en energie op te doen voor het avondprogramma.

Avond

Na een warme en actieve dag was het tijd om aan te schuiven voor het avondeten. Op het menu stond een Italiaanse avond. De kinderen konden kiezen tussen tortellini met kaas en spinazie of vlindertjespasta tricolore met een heerlijke bolognesesaus. Uiteraard aangevuld met gegrilde groenten, een frisse salade en een royale hoeveelheid strooikaas. De tortellini bleek een groot succes, met name bij Mee Yin, die hier zichtbaar van genoot.

Als dessert stond er crème brûlée op het menu, met de suiker er los bij. Dat betekende dat meester Micha helemaal in zijn element was, want onder toeziend oog van de groep mocht hij de suiker laag voor laag karamelliseren. Met geconcentreerde blik en een brander in de hand leek hij even een professionele chef. De kinderen keken vol bewondering toe. Niet alleen vanwege het spektakel, maar zeker ook vanwege het resultaat.

Na het eten was het tijd voor een momentje voor jezelf. Sommigen doken onder de douche, anderen zochten de verkoeling van hun huisje op of genoten nog even van het buitenspelen op het kampterrein.

Daarna verzamelde iedereen zich voor een potje Levend Cluedo. In groepjes gingen de kinderen op pad om te achterhalen wie de directeur had vermoord, waarmee, waar en waarom. Na flink speurwerk en overleg kwam de waarheid boven tafel. Het was juf Marloes. Zij had het gedaan met gif, op het sportpark en… met toeval. Hoe dat laatste precies zit laten we nog even in het midden, maar één ding is zeker: de rest van de kampleiding houdt juf Marloes voorlopig toch even goed in de gaten.

Opvallend was dat de energie binnen de groep ineens weer volledig terug was. Waar eerder op de dag de stemmen het wat lieten afweten, was daar nu weinig meer van te merken. Tijd voor een aangepast plan. Bella liet op het volleybalveld zien wat ze in huis had, er werd fanatiek gebadmintond en andere groepjes vermaakten zich op hun eigen manier.

Meester Micha besloot met Ben op de fiets te stappen. Zo kon Ben zijn energie even goed kwijt en was het bovendien gezellig met Jiska en Sophie. Voor de meester was het een perfecte combinatie, want hij had nog een missie. Zijn petje was namelijk achtergebleven bij het theehuisje waar eerder Levend Stratego werd gespeeld. Gelukkig had Ben het petje al snel gespot en kon deze weer veilig mee terug. Daarna werd de bosrand nog even verkend, waarbij de meester meteen alvast strategische plekken voor de vlag van volgend jaar in kaart bracht. Vooruitdenken noemen we dat.

Terug op het kampterrein stond er nog een ronde bingo op het programma. Willyano bleek in topvorm en wist maar liefst twee keer bingo te halen. Juf Marloes had er ook wel vertrouwen in en kondigde vooraf al aan dat ze even bingo ging halen. En ja hoor, niet veel later zat ze er met een volle kaart. Het bleek maar goed dat ze tussen de kinderen in zat, want de regels rondom hoekjes en het aankruisen van eerdere nummers zorgden nog voor wat verwarring.

Jaelvi viel ook op tijdens de bingo. Hij leek bijna over een glazen bol te beschikken, want meerdere keren voorspelde hij het volgende nummer correct. Hij mag zich binnenkort melden bij meester Micha, die overweegt om samen een lottolot aan te schaffen.

De dag werd afgesloten met de onthulling van Wie is de Mol. Al de hele dag (en de dag ervoor) ging het gerucht dat Quincy de mol zou zijn. Haar opdrachten die voor kamp al had gekregen, werden al letterlijk doorgesproken. Met een enigszins onsamenhangend verhaal probeerde Quincy zich hierdoorheen te bluffen, maar dat leverde haar uiteindelijk slechts de rol op van: doe alsof je de mol bent. Ondertussen was de echte mol al druk bezig. Van subtiele fotobombs tot het verzamelen van geheime informatie over favoriete lunches (waarbij ‘servetten’ een opvallend antwoord was), Alexie bleek de ware Mol te zijn. De verrassing was groot en het respect voor haar acties nog groter.

Hoewel de dag officieel ten einde liep, was daar weinig van te merken. Het volume zat inmiddels weer ruim boven het gewenste niveau. Even rustig chillen bij elkaar werd daarom doorgeschoven naar morgen. Voor nu mogen de kinderen in hun eigen huisje laten zien hoe goed zij tot rust kunnen komen. Dat belooft nog een kleine uitdaging te worden… en waarschijnlijk een iets korter nachtje voor de kampleiding.

Klik hieronder voor de foto's.