.png)
Donderdag 18 juni 2026
Tijdens de (n)achtwacht van de kampleiding bleek maar weer hoe intens de kinderen met elkaar bezig zijn. Zo intens zelfs, dat wij eigenlijk compleet over het hoofd werden gezien. In huisje 8 stond de deur wagenwijd open en konden wij gezellig meeluisteren met de gesprekken van Mohamad. Opvallend detail daarbij was dat er vanuit zijn eigen huisje helemaal geen reactie kwam. Die antwoorden bleken namelijk afkomstig te zijn uit een paar huisjes verderop. Mohamad had letterlijk een hotline met Sophie opgebouwd. Met behulp van walkietalkies werd er driftig gecommuniceerd. Helaas bleek de marechaussee ook ’s avonds gewoon in dienst en moest deze waar uiteindelijk netjes worden ingeleverd.
De wekronde werd vanochtend verzorgd door het iconische Vliegerlied. Juf Daphne wist zich nog stoer staande te houden richting de dames, maar bij het openen van de deur van de jongens werd het even spannend. De geur die haar daar tegemoetkwam op een lege maag bleek een flinke uitdaging. Gelukkig bleef het bij een wankel moment en kon zij grotere calamiteiten voorkomen.
Bij de dames ging het er wat rustiger aan toe. Aan de koffer van Vayèn was in ieder geval niemand geweest, wat ook niet zo gek is, aangezien zij gewoon met haar koffer in bed slaapt. Over de nachtrust van Jiska hoeven we ons ook geen zorgen te maken. Zij ging liggen en was direct vertrokken. Het gezellige geklets dat daarna nog zeker twee uur doorging, heeft zij volledig gemist.
Het programma moest vanochtend iets aangepast worden. Het bos was namelijk tot 11.00 uur bezet door een fanatieke groep volwassenen die hier een teamuitje had. Gisteren een mudrun, vandaag lasergamen. Juf Marloes bleek zich toch een beetje schuldig te hebben gevoeld dat haar vaste sportmoment was overgeslagen en verscheen dan ook opvallend rood bij het ontbijt. Wij vonden het vooral een vrolijke toevoeging. Ze had zich moeiteloos kunnen mengen in deze fanatieke groep, maar koos gelukkig toch voor groep 8.
Dat was maar goed ook, want er moesten nog wat laatste boodschappen gedaan worden voor de prehistorische dag. Juf Marloes ging op pad, maar dat bleek nog een klein avontuur. Net de hoek om was de weg afgesloten en Google Maps bleef haar hardnekkig terugsturen naar precies dat punt. Uiteindelijk lukte het via een soort ouderwetse inbelverbinding met meester Micha om een andere route te vinden en alsnog een supermarkt te bereiken. Met de boodschappen én een mooi verhaal keerde zij weer terug op het kampterrein.
Tijdens het ontbijt werd weer goed gegeten en werd er alvast vooruitgekeken naar de avond. Het zou namelijk Amerikaanse avond worden. Wat dat precies inhield, zorgde voor de nodige speculaties aan tafel.
Om de tijd tot 11.00 uur te overbruggen speelden we het Zweeds renspel. Woorden, plaatsnamen en begrippen moesten uit puzzels en afbeeldingen gehaald worden. Jaelvi liet zien dat hij hier helemaal in zijn element was en ging er fanatiek tegenaan.
Daarna volgde één van de hoogtepunten van de week: de prehistorische dag. Voor een deel van de kampleiding bekend terrein, maar voor anderen een kleine cultuurshock. Vooral voor juf Marloes, die tijdens het koken normaal gesproken regelmatig haar handen wast. Dat leidde tot een bijzonder moment toen de hele groep na het verzamelen van hout ineens richting de huisjes liep. De reden? “Even de handen wassen van juf Marloes.”
De taken werden verdeeld. De vuurgroep stond onder leiding van Quinten, die zijn eigen vuurmaakpakket mee had genomen. Nog nooit stond het vuur zo snel aan. Er wordt al voorzichtig nagedacht over een terugkeer volgend jaar.
De appelpofgroep, onder leiding van juf Marloes, ging aan de slag met appels, suiker, kaneel en rozijnen. Mee Yin had vooraf duidelijk gemaakt geen fan te zijn van appels, maar wist zich dankzij haar groepje over haar appelfobie heen te zetten. Een knappe prestatie. Ondertussen waren Jaelvi en Sophie verwikkeld in een fanatieke schilwedstrijd. Het werd een mooie en eerlijke strijd.
Bij de groentesoep stond superchef Aiden aan het roer. Alles werd keurig gesneden en voorbereid. De broodgroep onder leiding van juf Daphne ging aan de slag met het maken van broodjes. Al bleek het werken met aluminiumfolie voor Alex en Kyandro nog een kleine uitdaging. De pannenkoekengroep, onder leiding van Bella, zorgde voor een mooi glad beslag.
Het resultaat mocht er zijn. De soep viel bijzonder goed in de smaak en velen namen een tweede portie. Quincy gaf zelfs aan dat ze deze keer graag wat extra komkommer in haar soep wilde. Juf Daphne keek haar verbaasd aan, want die stond helemaal niet op het menu. De gepofte appels werden enthousiast ontvangen en het bakken van het brood maakte duidelijk wie geduld had en wie wat minder. Sommige broodjes werden meer gekneed dan gebakken en hadden bijna de functie van een squishy.
De pannenkoeken werden uiteindelijk gebakken door juf Elly samen met Amani en Jiska en later overgenomen door Devondra en Sasha. De prehistorische dag bleek opnieuw een groot succes.
Met het zonnige weer was insmeren natuurlijk noodzakelijk. Jeremy ontdekte dat hij geen zonnebrand bij zich had, maar kon gelukkig gebruikmaken van die van juf Marloes. Tom had wél zonnebrand en was daar zichtbaar trots op. Hij verscheen bij de juf met de vraag of hij goed was ingesmeerd. Het antwoord was meteen duidelijk. Hij leek op een wandelende sneeuwman. Zijn gezicht zat tot over zijn lippen volledig onder de crème. Na een tweede poging heeft de juf hem toch maar even geholpen.
Aan het einde van de middag had iedereen even tijd voor zichzelf. Even bijkomen, ontspannen of lekker bezig zijn. Ondertussen loste de kampleiding nog wat kleine akkefietjes op. Sahar had haar eigen tattooshop geopend en had al een indrukwekkend aantal klanten.
En tot grote verrassing en gezelligheid kregen we ook nog bezoek. Onze oude juf Aletta, die tegenwoordig in de buurt woont, kwam even langs op het kampterrein om gedag te zeggen. Het was leuk om haar weer even te zien en verhalen uit te wisselen. Voor zowel de kinderen als de kampleiding een extra mooi moment op de dag.
Een rustig moment voor het avondprogramma, al vermoeden wij dat de rust niet heel lang zal aanhouden.
Avond
Na een actieve en warme dag was het tijd voor het avondeten, en dat stelde zeker niet teleur. Het thema was Amerikaans en dat betekende friet of patat met een broodje hamburger, rijkelijk te beleggen met cheddar, salade, augurkjes en allerlei heerlijke sauzen. Ook de maïskolven van de grill vielen goed in de smaak. Als toetje stond er aardbeienmousse met slagroom klaar. De complimenten voor de kok werden dan ook persoonlijk uitgedeeld.
Toch werd er ook al vooruit gedacht. Alexie vroeg netjes of ze wat patat in een zakje mocht doen voor op de kamer, aangezien de chips inmiddels op waren. Voor Alex, Aiden en Kyandro was het na zo’n uitgebreide maaltijd wel genoeg geweest. Zij besloten hun toetje samen te delen.
Na het eten stond het chaosspel op het programma. Een naam die deze groep perfect past. In hun huisjesgroepen gingen de kinderen op pad en door middel van dobbelen kregen zij steeds nieuwe opdrachten. Van het maken van een rap over de kampleiding tot het melken van een koe en van een levende piramide tot schoenen links-rechts wisselen.
Jiska wist bij de opdracht “trek zoveel mogelijk kleding aan” bijna de volledige garderobe van haar huisje over elkaar heen te krijgen. Bella, Devondra, Quincy en Sasha trotseerden het kampterrein terwijl ze een pingpongballetje balanceerden op een lepel in hun mond. Bij de opdracht “niet lachen” werd het even spannend en vroeg juf Elly zich serieus af of sommige kinderen dat ooit nog wel zouden kunnen. Ook het onderdeel nagels lakken werd enthousiast ontvangen. Bij een aantal jongens bleef het niet bij één nagel en waren uiteindelijk alle nagels voorzien van een kleurtje. Verdacht netjes, zullen we maar zeggen. Bella en Sahar kregen zelfs de eer om de nagels van meester Micha te lakken, uiteraard geheel in Nederlandse kleuren.
Een ander hoogtepunt was het fluiten na het eten van een beschuitje. Dat beschuitje bleek bijzonder droog en het fluiten daarna voor velen nog een stuk lastiger. Ongeveer de helft kreeg er überhaupt geen geluid uit, wat zorgde voor een hoop hilariteit.
Na deze gezellige chaos was het tijd om ons klaar te maken voor de bonte avond. Aan het begin van de avond stond eerst nog de prijsuitreiking van de sportdag op het programma. Sasha en Kyandro gingen er met de winst vandoor en namen trots hun titel in ontvangst.
Daarna kon de bonte avond echt beginnen. Quinten en Alexie deden de presentatie deze avond. Quincy, Lizzy en Daniël trapten af met Baby Shark en kregen meteen de sfeer erin. Er werd fanatiek gedanst door een grote groep jongens. Amani liet een strakke dans zien en ook Daniël, Devondra en Sasha bewogen perfect op de maat. Sophie en Femke zorgden voor herkenning met de Macarena, terwijl Sahar en Mee Yin hun eigen dansstijl lieten zien.
Als afsluiter brachten Alexie en Vayèn een sketch die alle kanten op ging, maar vooral de goede. Het publiek genoot zichtbaar en de lachspieren werden flink aan het werk gezet.
Daarna was het tijd voor de disco. De playlist, die vooraf al in de klas was samengesteld, zorgde ervoor dat vrijwel iedereen op de dansvloer te vinden was. Met een chipje en een drankje erbij werd er nog even flink gefeest.
Aan het einde van de disco volgde nog een spannend moment: de bekendmaking van De Mol. Veel kinderen hadden iemand anders op het oog, maar Aiden durfde het aan om zijn vriend Kyandro aan te wijzen… en hij had het bij het juiste eind.
Na de disco mochten de kinderen nog even chillen. Terwijl meester Micha en juf Marloes nog bezig waren met het naar binnen zetten van twee tafels om alles weer netjes te organiseren richting de huisjes, liep het bij de groepjes even anders dan gehoopt. Na drie dagen kamp merk je dat de lontjes hier en daar wat korter worden en dat zorgde voor wat onrust.
Daarna was goed merkbaar dat beide kanten zich daar bewust van waren. Er werd naar elkaar geluisterd, uitgesproken wat er speelde en met een handdruk werd het afgesloten. Zo keerde de rust weer terug en konden de kinderen nog even op een fijne manier bij elkaar chillen.
Ondertussen had juf Daphne nog een handige tip gedeeld met Alexie. Een mug sla je namelijk niet met je hand, maar met een slipper. In huisje 4 is deze techniek inmiddels tot in de puntjes doorontwikkeld. Daar vliegen de slippers momenteel fanatiek door het huisje. Niet vanwege korte lontjes, maar simpelweg omdat de muggen zich strategisch hoog bij het plafond ophouden.
De overgebleven zakken chips van de bonte avond kregen tot slot nog een bijzonder transportmoment. Vanaf een veilige afstand werden deze professioneel en uiterst vakkundig door onze vakgymleerkracht juf Daphne het volle huisje 7 in geworpen. Haar precisie liet weinig aan het toeval over. Want ja, dit is een mannenhuisje… en juf Daphne houdt haar eten graag netjes binnen.
Een avond vol energie, plezier en mooie, maar ook leerzame momenten om op terug te kijken.
Klik hieronder voor de foto's
Tijdens de (n)achtwacht van de kampleiding bleek maar weer hoe intens de kinderen met elkaar bezig zijn. Zo intens zelfs, dat wij eigenlijk compleet over het hoofd werden gezien. In huisje 8 stond de deur wagenwijd open en konden wij gezellig meeluisteren met de gesprekken van Mohamad. Opvallend detail daarbij was dat er vanuit zijn eigen huisje helemaal geen reactie kwam. Die antwoorden bleken namelijk afkomstig te zijn uit een paar huisjes verderop. Mohamad had letterlijk een hotline met Sophie opgebouwd. Met behulp van walkietalkies werd er driftig gecommuniceerd. Helaas bleek de marechaussee ook ’s avonds gewoon in dienst en moest deze waar uiteindelijk netjes worden ingeleverd.
De wekronde werd vanochtend verzorgd door het iconische Vliegerlied. Juf Daphne wist zich nog stoer staande te houden richting de dames, maar bij het openen van de deur van de jongens werd het even spannend. De geur die haar daar tegemoetkwam op een lege maag bleek een flinke uitdaging. Gelukkig bleef het bij een wankel moment en kon zij grotere calamiteiten voorkomen.
Bij de dames ging het er wat rustiger aan toe. Aan de koffer van Vayèn was in ieder geval niemand geweest, wat ook niet zo gek is, aangezien zij gewoon met haar koffer in bed slaapt. Over de nachtrust van Jiska hoeven we ons ook geen zorgen te maken. Zij ging liggen en was direct vertrokken. Het gezellige geklets dat daarna nog zeker twee uur doorging, heeft zij volledig gemist.
Het programma moest vanochtend iets aangepast worden. Het bos was namelijk tot 11.00 uur bezet door een fanatieke groep volwassenen die hier een teamuitje had. Gisteren een mudrun, vandaag lasergamen. Juf Marloes bleek zich toch een beetje schuldig te hebben gevoeld dat haar vaste sportmoment was overgeslagen en verscheen dan ook opvallend rood bij het ontbijt. Wij vonden het vooral een vrolijke toevoeging. Ze had zich moeiteloos kunnen mengen in deze fanatieke groep, maar koos gelukkig toch voor groep 8.
Dat was maar goed ook, want er moesten nog wat laatste boodschappen gedaan worden voor de prehistorische dag. Juf Marloes ging op pad, maar dat bleek nog een klein avontuur. Net de hoek om was de weg afgesloten en Google Maps bleef haar hardnekkig terugsturen naar precies dat punt. Uiteindelijk lukte het via een soort ouderwetse inbelverbinding met meester Micha om een andere route te vinden en alsnog een supermarkt te bereiken. Met de boodschappen én een mooi verhaal keerde zij weer terug op het kampterrein.
Tijdens het ontbijt werd weer goed gegeten en werd er alvast vooruitgekeken naar de avond. Het zou namelijk Amerikaanse avond worden. Wat dat precies inhield, zorgde voor de nodige speculaties aan tafel.
Om de tijd tot 11.00 uur te overbruggen speelden we het Zweeds renspel. Woorden, plaatsnamen en begrippen moesten uit puzzels en afbeeldingen gehaald worden. Jaelvi liet zien dat hij hier helemaal in zijn element was en ging er fanatiek tegenaan.
Daarna volgde één van de hoogtepunten van de week: de prehistorische dag. Voor een deel van de kampleiding bekend terrein, maar voor anderen een kleine cultuurshock. Vooral voor juf Marloes, die tijdens het koken normaal gesproken regelmatig haar handen wast. Dat leidde tot een bijzonder moment toen de hele groep na het verzamelen van hout ineens richting de huisjes liep. De reden? “Even de handen wassen van juf Marloes.”
De taken werden verdeeld. De vuurgroep stond onder leiding van Quinten, die zijn eigen vuurmaakpakket mee had genomen. Nog nooit stond het vuur zo snel aan. Er wordt al voorzichtig nagedacht over een terugkeer volgend jaar.
De appelpofgroep, onder leiding van juf Marloes, ging aan de slag met appels, suiker, kaneel en rozijnen. Mee Yin had vooraf duidelijk gemaakt geen fan te zijn van appels, maar wist zich dankzij haar groepje over haar appelfobie heen te zetten. Een knappe prestatie. Ondertussen waren Jaelvi en Sophie verwikkeld in een fanatieke schilwedstrijd. Het werd een mooie en eerlijke strijd.
Bij de groentesoep stond superchef Aiden aan het roer. Alles werd keurig gesneden en voorbereid. De broodgroep onder leiding van juf Daphne ging aan de slag met het maken van broodjes. Al bleek het werken met aluminiumfolie voor Alex en Kyandro nog een kleine uitdaging. De pannenkoekengroep, onder leiding van Bella, zorgde voor een mooi glad beslag.
Het resultaat mocht er zijn. De soep viel bijzonder goed in de smaak en velen namen een tweede portie. Quincy gaf zelfs aan dat ze deze keer graag wat extra komkommer in haar soep wilde. Juf Daphne keek haar verbaasd aan, want die stond helemaal niet op het menu. De gepofte appels werden enthousiast ontvangen en het bakken van het brood maakte duidelijk wie geduld had en wie wat minder. Sommige broodjes werden meer gekneed dan gebakken en hadden bijna de functie van een squishy.
De pannenkoeken werden uiteindelijk gebakken door juf Elly samen met Amani en Jiska en later overgenomen door Devondra en Sasha. De prehistorische dag bleek opnieuw een groot succes.
Met het zonnige weer was insmeren natuurlijk noodzakelijk. Jeremy ontdekte dat hij geen zonnebrand bij zich had, maar kon gelukkig gebruikmaken van die van juf Marloes. Tom had wél zonnebrand en was daar zichtbaar trots op. Hij verscheen bij de juf met de vraag of hij goed was ingesmeerd. Het antwoord was meteen duidelijk. Hij leek op een wandelende sneeuwman. Zijn gezicht zat tot over zijn lippen volledig onder de crème. Na een tweede poging heeft de juf hem toch maar even geholpen.
Aan het einde van de middag had iedereen even tijd voor zichzelf. Even bijkomen, ontspannen of lekker bezig zijn. Ondertussen loste de kampleiding nog wat kleine akkefietjes op. Sahar had haar eigen tattooshop geopend en had al een indrukwekkend aantal klanten.
En tot grote verrassing en gezelligheid kregen we ook nog bezoek. Onze oude juf Aletta, die tegenwoordig in de buurt woont, kwam even langs op het kampterrein om gedag te zeggen. Het was leuk om haar weer even te zien en verhalen uit te wisselen. Voor zowel de kinderen als de kampleiding een extra mooi moment op de dag.
Een rustig moment voor het avondprogramma, al vermoeden wij dat de rust niet heel lang zal aanhouden.
Avond
Na een actieve en warme dag was het tijd voor het avondeten, en dat stelde zeker niet teleur. Het thema was Amerikaans en dat betekende friet of patat met een broodje hamburger, rijkelijk te beleggen met cheddar, salade, augurkjes en allerlei heerlijke sauzen. Ook de maïskolven van de grill vielen goed in de smaak. Als toetje stond er aardbeienmousse met slagroom klaar. De complimenten voor de kok werden dan ook persoonlijk uitgedeeld.
Toch werd er ook al vooruit gedacht. Alexie vroeg netjes of ze wat patat in een zakje mocht doen voor op de kamer, aangezien de chips inmiddels op waren. Voor Alex, Aiden en Kyandro was het na zo’n uitgebreide maaltijd wel genoeg geweest. Zij besloten hun toetje samen te delen.
Na het eten stond het chaosspel op het programma. Een naam die deze groep perfect past. In hun huisjesgroepen gingen de kinderen op pad en door middel van dobbelen kregen zij steeds nieuwe opdrachten. Van het maken van een rap over de kampleiding tot het melken van een koe en van een levende piramide tot schoenen links-rechts wisselen.
Jiska wist bij de opdracht “trek zoveel mogelijk kleding aan” bijna de volledige garderobe van haar huisje over elkaar heen te krijgen. Bella, Devondra, Quincy en Sasha trotseerden het kampterrein terwijl ze een pingpongballetje balanceerden op een lepel in hun mond. Bij de opdracht “niet lachen” werd het even spannend en vroeg juf Elly zich serieus af of sommige kinderen dat ooit nog wel zouden kunnen. Ook het onderdeel nagels lakken werd enthousiast ontvangen. Bij een aantal jongens bleef het niet bij één nagel en waren uiteindelijk alle nagels voorzien van een kleurtje. Verdacht netjes, zullen we maar zeggen. Bella en Sahar kregen zelfs de eer om de nagels van meester Micha te lakken, uiteraard geheel in Nederlandse kleuren.
Een ander hoogtepunt was het fluiten na het eten van een beschuitje. Dat beschuitje bleek bijzonder droog en het fluiten daarna voor velen nog een stuk lastiger. Ongeveer de helft kreeg er überhaupt geen geluid uit, wat zorgde voor een hoop hilariteit.
Na deze gezellige chaos was het tijd om ons klaar te maken voor de bonte avond. Aan het begin van de avond stond eerst nog de prijsuitreiking van de sportdag op het programma. Sasha en Kyandro gingen er met de winst vandoor en namen trots hun titel in ontvangst.
Daarna kon de bonte avond echt beginnen. Quinten en Alexie deden de presentatie deze avond. Quincy, Lizzy en Daniël trapten af met Baby Shark en kregen meteen de sfeer erin. Er werd fanatiek gedanst door een grote groep jongens. Amani liet een strakke dans zien en ook Daniël, Devondra en Sasha bewogen perfect op de maat. Sophie en Femke zorgden voor herkenning met de Macarena, terwijl Sahar en Mee Yin hun eigen dansstijl lieten zien.
Als afsluiter brachten Alexie en Vayèn een sketch die alle kanten op ging, maar vooral de goede. Het publiek genoot zichtbaar en de lachspieren werden flink aan het werk gezet.
Daarna was het tijd voor de disco. De playlist, die vooraf al in de klas was samengesteld, zorgde ervoor dat vrijwel iedereen op de dansvloer te vinden was. Met een chipje en een drankje erbij werd er nog even flink gefeest.
Aan het einde van de disco volgde nog een spannend moment: de bekendmaking van De Mol. Veel kinderen hadden iemand anders op het oog, maar Aiden durfde het aan om zijn vriend Kyandro aan te wijzen… en hij had het bij het juiste eind.
Na de disco mochten de kinderen nog even chillen. Terwijl meester Micha en juf Marloes nog bezig waren met het naar binnen zetten van twee tafels om alles weer netjes te organiseren richting de huisjes, liep het bij de groepjes even anders dan gehoopt. Na drie dagen kamp merk je dat de lontjes hier en daar wat korter worden en dat zorgde voor wat onrust.
Daarna was goed merkbaar dat beide kanten zich daar bewust van waren. Er werd naar elkaar geluisterd, uitgesproken wat er speelde en met een handdruk werd het afgesloten. Zo keerde de rust weer terug en konden de kinderen nog even op een fijne manier bij elkaar chillen.
Ondertussen had juf Daphne nog een handige tip gedeeld met Alexie. Een mug sla je namelijk niet met je hand, maar met een slipper. In huisje 4 is deze techniek inmiddels tot in de puntjes doorontwikkeld. Daar vliegen de slippers momenteel fanatiek door het huisje. Niet vanwege korte lontjes, maar simpelweg omdat de muggen zich strategisch hoog bij het plafond ophouden.
De overgebleven zakken chips van de bonte avond kregen tot slot nog een bijzonder transportmoment. Vanaf een veilige afstand werden deze professioneel en uiterst vakkundig door onze vakgymleerkracht juf Daphne het volle huisje 7 in geworpen. Haar precisie liet weinig aan het toeval over. Want ja, dit is een mannenhuisje… en juf Daphne houdt haar eten graag netjes binnen.
Een avond vol energie, plezier en mooie, maar ook leerzame momenten om op terug te kijken.
Klik hieronder voor de foto's
Donderdag Compleet